Część z komponentów testowanych w misji SEx stanowiło podwaliny dla kolejnej satelity, czyli (ESEO). Start tego satelity pierwotnie planowany był na koniec 2008 roku, jednak został opóźniony i ostatecznie wystrzelony 3 grudnia 2018 roku. Satelita trafił na niską orbitę okołoziemską (LEO) jako część większej misji wynoszącej 70 innych satelitów różnej wielkości. W ramach misji przeprowadzono różne eksperymenty i testy w tym: Uniwersytet w Tartu zbudował mikro aparat fotograficzny działający w spektrum widzialnym, węgierskie uczelnie zbudowały urządzenie do pomiaru promieniowania, polscy studenci zbudowali nadajnik dla gromadzonych danych, odbiornik GPS z Włoch testował możliwości ustalenia pozycji satelity na LEO, z algorytmami przygotowanymi przez studentów z Holandii, a system deorbitacji był zbudowany w Anglii. W ramach misji przygotowano również sieć odbiorników naziemnych na uniwersytetach z Włoch, Hiszpanii oraz z Niemiec. ESEO był na orbicie dwa lata i zakończył swoją misję w grudniu 2020 roku.
SSETI ESMO, czyli został zaplanowany na lata 2010–2012.