Prócz tego znajdują się tam opisy boga wody Tlaloca. Postać bóstwa jest mieszanką hiszpańskiego i azteckiego stylu. Występuje w trzech wymiarach, pod lekkim kątem do widza a jego ozdoby są namalowane bardzo naturalistycznie. Pozostałe szczegóły zostały wykonane w duchu azteckim. Zachowana ikonografia wykonana została w stylu prekolumbijskim, jednakże opatrzona europejskimi liczbami. Patrząc na strony kodeksu, na jego niepowtarzalną mieszankę europejską i aztecką zauważa się nieporównywalność tych dwóch wizualnych stylów.
W Kodeksie Ixtlilxochitl znajduje się również rysunek głównej świątyni – kościoła Texcoco (str. 112), będący wzorem świątyni w Tenochtitlán. Kościół zbudowany jest w typowo azteckiej formie i podzielony na dwie główne świątynie. Do wysokiej platformy stopniowej piramidy prowadzą z obu stron schody otoczone balustradą. Na szczytach bliźniaczych kościołów znajduje się po lewej stronie świątynia Tlaloca a po prawej świątynia Huitzilopochtli. Ta pierwsza ozdobiona jest niebieskim gzymsem przypominającym blanki, a nadbudowa świątyni Huitzilopochtli ozdobiona jest ludzkimi czaszkami i wielkimi muszlami.