Po jego śmierci wszystkie jego zbiory zostały przeniesione do Biblioteki Narodowej w Paryżu, gdzie otrzymały numer katalogowy (65 – 71). Strony zachowały swoje pierwotne numery nadane w bibliotece Góngora.
Opis Kodeks Ixtlilxochitl jest obrazowym opisem życia Azteków przed konkwistą, ujętym w pojęciu kulturalnym kolonializmu XVII-wiecznego. Na kartach manuskryptu widać obok oryginalnych form azteckich wpływy XVI i XVII-wiecznych skrybów. Napisany został w języku hiszpańskim, posiada 50 stron obejmujących 27 oddzielnych arkuszy europejskiego papieru z 29 rysunkami.
Sam rękopis jest połączeniem trzech odmiennych i niezwiązanych dokumentów datowanych na późny szesnasty i wczesny siedemnasty wiek, które zostały zebrane i złożone razem w połowie osiemnastego wieku.
Część pierwsza (str. 94-104) datowana jest na ok. 1600 rok i prawdopodobnie jest kopią wcześniejszego dokumentu powstałego pomiędzy 1529 a 1553 rokiem. Dokument ten powstał na zlecenie franciszkańskiego zakonnika a jego celem było przedstawienie i skatalogowanie azteckiego życia rytualnego. Zagubiony prototyp, dziś uznawany za prototyp kodeksów z grupy Kodeksów Magliabechiano, zawierał opis sześćdziesięciu świąt, bóstw, cyklów kalendarzowych i zwyczajów. Każdy opis zawierał adnotację objaśniającą w języku hiszpańskim i języku nahuatl.