Dotychczasowa królowa Katarzyna Aragońska usilnie zabiegała o nieunieważnianie ślubu i nieuznawanie jej córki za nieślubną. Kiedy cesarz przekazał wieści z Anglii uwięzionemu papieżowi Klemensowi VII, ten odmówił udzielenia dyspensy dla stwierdzenia nieważności. Wobec takiej postawy kardynał Wolsey ze wszystkich sił starał się nakłonić Klemensa do zmiany zdania, bo wiedział, że król już jest niechętny wobec niego. Kiedy w 1528 Anglia i Francja wypowiedziały wojnę cesarzowi, papież wysłał do Anglii drugiego legata – kardynała Lorenzo Campeggio. Jego działania dłuższy czas się jednak przeciągały, ze względu na sytuację polityczną, a ponadto Anna Boleyn nadal przekonywała króla, że Wolsey nigdy nie chciał doprowadzić do anulowania ślubu. Pomimo zapewnień Wolseya, król już mu nie ufał i zwrócił się do króla Franciszka I, by wymógł na papieżu zgodę na unieważnienie małżeństwa. Klemens zachorował na początku 1529 r., co uniemożliwiło zebranie się sądu kościelnego aż do maja. Kardynał Wolsey dołożył starań, by papież zgodził się na wydanie bulli, lecz kardynał Campeggio poinformował Anglika, że Klemens nie wyraził na to zgody. Po kolejnych naciskach Karola V, papież nie zmienił zdania i zakończył obrady sądu.