Osoby wtajemniczone w krijajogę muszą bowiem złożyć przysięgę, że dopóki nie uzyskają tytułu mistrza krijajogi, nie będą nikogo nauczać tej techniki.
Oprócz Joganandy w rozpowszechnianiu krijajogi udział miał Śrimat Bhupendranath Sanjal – uczeń Lahiriego Mahaśaji. Założył aśramy, w których nauczał krijajogi w Puri, Orisie, Bhagalpurze i Biharze. Jednym z jego uczniów był Paramahansa Hariharananda (pobierający nauki w Puri), który również (później) bardzo propagował krijajogę. Ponadto, Swami Satjananda Giri – uczeń Śri Jukteśwara Giri – także miał swój wkład w rozpowszechnieniu krijajogi. Prowadził aśramy w Ranchi i Karar oraz był jednym z mistrzów duchowych Paramahansy Hariharanandy.
Paramahansa Hariharananda – uczeń Śri Jukteśwara Giri – w bardzo dużym stopniu przyczynił się do rozwoju krijajogi poprzez nauczanie i rozpowszechnianie tej techniki medytacji. Dzieło to przejął po nim jego uczeń – Paramahansa Pradźnanananda, którego Paramahansa Hariharananda wyznaczył jako swojego następcę. Obecnie Paramahansa Pradźnanananda jeździ po świecie, prowadząc warsztaty i kursy, w których naucza krijajogi. Oprócz niego obecnie krijajogi naucza jeszcze pięciu innych Swamich: Swami Suddhananda Giri, Swami Mangalananda Giri, Swami Arupananda, Swami Samvidananda, Swami Samarpanananda.