W tym czasie kontynuował studia w Konserwatorium Muzycznym na wydziale nauczycielskim, złożywszy odpowiednie egzaminy stał się zawodowym nauczycielem muzyki i pedagogiem. Swoją naukową działalność rozwijał w lubelskim „Bobolanum” studiując tam teologię – uzyskał tytuł licencjata w roku 1936. Święcenia kapłańskie uzyskał 23 czerwca 1935 r. Po studiach w Lublinie, powrócił do pracy w wileńskim gimnazjum, angażując się zarówno w działalność pedagogiczną, duszpasterską, jak i harcerską (w 1937 r. został mianowany harcmistrzem).
W roku 1940 został wysłany do Warszawy. Przez 2 lata pełnił funkcję ekonoma w domu zgromadzenia przy ul. Rakowieckiej. W tym czasie zaczął również wspomagać działalność konspiracyjną, zwłaszcza tę, w którą zaangażowani byli harcerze – był wychowawcą drużyn harcerskich, odbierał przyrzeczenia nowych harcerzy. Objął również opieką najuboższe dzieci ówczesnej Warszawy organizując dla nich świetlicę i stołówkę. Jednocześnie prowadził kursy etyki w Szkole Położnych przy ul. Karowej. Był zaangażowany w niesienie pomocy Żydom.