Młody – białe, później żółtawozielonawe. Trzon Wysokość od 6 do 10 cm, średnica od 5 do 10 mm, często podłużnie spłaszczony, u dołu zwężony, włóknisty, suchy, pusty, jasnocytrynowożółty z jasnozielonkawym odcieniem, u dołu białawy Miąższ Kruchy, cienki, białawy Wysyp zarodników Biały; zarodniki elipsoidalne, gładkie. Gatunki podobne Wśród żółtych wilgotnic w Polsce występują: wilgotnica ostrostożkowata (Hygrocybe acutoconica), wilgotnica żółknąca (Hygrocybe chlorophana), wilgotnica cytrynowa (Hygrocybe citrina), tzw. wilgotnica papuzia (Gliophorus psittacinus), kopułek juchtowaty (Cuphophyllus russocoriaceus). Wilgotnicę cytrynowozielonawą łatwo jednak od nich odróżnić po pewnych charakterystycznych cechach: ma białe blaszki, wysmukły trzon, suchą powierzchnię kapelusza i trzonu oraz duże cheilocystydy.
Występowanie i siedlisko Wilgotnica cytrynowozielona notowana jest tylko w niektórych krajach Europy. W Polsce do 2000 r. jedyne stanowiska podano w Pieninach na polanie Stolarzówka, ale w późniejszych latach podano nowe stanowiska w różnych regionach, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Od 2014 r.