W roku 1990 po raz kolejny wystąpiła w turnieju kandydatek, zajmując w Bordżomi IV miejsce. Kolejny cykl rozgrywek po raz drugi doprowadził ją do meczu o mistrzostwo świata: najpierw zajęła III miejsce w turnieju międzystrefowym w Suboticy (w roku 1991), a następnie II miejsce w turnieju kandydatek w Szanghaju (w roku 1992). Zgodnie z regulaminem, o prawo do gry z mistrzynią świata rozegrała dodatkowy mecz z Zsuzsą Polgár, który zakończył się remisem 6 - 6. O zwycięstwie w tym spotkaniu zadecydowało losowanie, które okazało się szczęśliwe dla Ioseliani. W roku 1993 w Monako spotkała się z Xie Jun, której uległa w stosunku 2½ - 8½. W kolejnych dwóch turniejach pretendentek w Tilburgu (1994) oraz Groningen (1997) zajęła odpowiednio VII i III miejsce, potwierdzając przynależność do ścisłej światowej czołówki. W latach 2000 i 2001 wystąpiła na mistrzostwach świata FIDE rozgrywanych systemem pucharowym, nie osiągając jednak sukcesów. Od roku 2003 nie występuje w szachowych turniejach.

W latach 1980–2002 ośmiokrotnie wystąpiła na olimpiadach szachowych (2 razy w barwach ZSRR i 6 – w barwach Gruzji), łącznie zdobywając 14 medali: 7 złotych (w tym 5 drużynowych i 2 indywidualne), 4 srebrne oraz 3 brązoweOlimpBase.