1886–1946) przeniosła się z dziećmi do West Dallas. Bonnie była w liceum wzorową uczennicą, wygrywając nawet krajowy konkurs w sztuce pisania. Napisała poematy, takie jak Suicide Sal i The Story of Bonnie and Clyde. Miała na swym koncie wstępne przemówienia dla lokalnych polityków. Opisywana była jako inteligentna i silna osobowość. Była młodą, atrakcyjną kobietą. Niska, liczyła zaledwie 150 cm wzrostu i ważyła 90 funtów (41 kg).
25 września 1926 roku, tuż przed swoimi 16 urodzinami, poślubiła Roya Thorntona. Małżeństwo trwało krótko, od stycznia 1929 roku para była w separacji, lecz nigdy się nie rozwiodła. W chwili śmierci Bonnie miała nawet na palcu obrączkę ślubną. Reakcja męża na wiadomość o jej śmierci była następująca: „Jestem szczęśliwy z faktu, że odeszli w taki sposób. To o wiele lepsze, niż bycie złapanym”. 5 marca 1933 roku Thornton został skazany na pięć lat więzienia za włamanie. Został zastrzelony przez strażników 3 października 1937 roku podczas próby ucieczki z więzienia Eastham Farm.