W pierwszej części Kodeksu znajduje się opis 260-dniowego kalendarza Azteków zwanego w języku Nahuatl – tonalpohualli. Pierwsze 4 strony przedstawiają znaki poszczególnych dni, biegnące poziomo przez środek, otoczone wizerunkami bóstw i postaci nadnaturalnych. Strony od 29 do 46 kodeksu tworzą najdłuższą sekcję opisującą historyczne wydarzenia oraz historię Quetzalcoatla jako personifikację Wenus, od jego narodzin po wizytę w świecie podziemia. W części tej znajduje się również opis stworzenia świata, poszczególnych epok – słońc i 52-letnich cykli. Strony od 47 do 56 przedstawiają rozmaite bóstwa, składane ofiary i wiele nierozszyfrowanych znaków ikonograficznych. Strony od 57 do 60 mówią o sprzyjających i niekorzystnych okresach zawierania małżeństw i przypisywaniu im odpowiednich numerów w kalendarzu. Strony od 61 do 70, podobne jak pierwsza część, pokazują różne znaki dnia występujące wokół scen bitewnych. Każda z 10 stron pokazuje 26 znaków dnia. Strony od 71 do 76 pokazują różne bóstwa i podstawową ikonografię.
Wydania Pierwszej częściowej publikacji Kodeksu Borgii dokonał Alexander von Humboldt wydanej w zbiorczym dziele wicehrabiego Edwarda Kinga pt. Antiguidades de Meksyk Tom III w 1810 roku.