W kręgu zainteresowań naukowych Dvořáka leżały m.in. sztuka wczesnochrześcijańska (katakumbowa), średniowieczne malarstwo miniaturowe i sztuka braci Huberta i Jana van Eyck. Jego najważniejszym dziełem była – wydana pośmiertnie, w 1924 roku – książka Kunstgeschichte als Geistesgeschichte (pol. Historia sztuki jako historia ducha). Podkreślał w niej związek między sztuką a myślą filozoficzną danej epoki, z czego wynikało postrzeganie sztuki jako emanacji ducha epoki (nawiązanie do koncepcji Hegla).
Wybrane dzieła 1901 – Iluminatorzy Jana ze Środy 1904 – Zagadka braci van Eycków 1916 – Katechizm konserwacji zabytków (2 wydanie 1918) 1918 – Idealizm i naturalizm w rzeźbie i malarstwie gotyckim 1924 – Historia sztuki jako historia ducha
Bibliografia Kalinowski Lech, Max Dvořák i jego metoda badań nad sztuką, Warszawa 1974.
Kategoria:Czescy historycy sztuki Kategoria:Czescy historycy Kategoria:Austriacy pochodzenia czeskiego Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Teoretycy konserwacji i ochrony zabytków Kategoria:Ludzie urodzeni w Roudnicy nad Labem