William Francis Patrick Napier (ur. 7 grudnia 1785 w Celbridge niedaleko Dublina, zm. 12 lutego 1860 w Clapham) – brytyjski wojskowy i historyk wojskowości, młodszy syn pułkownika George’a Napiera i lady Sary Lennox, córki 2. księcia Richmond i Lennox.
Kariera wojskowa W 1800 r. wstąpił do Królewskiej Irlandzkiej Artylerii (Royal Irish Artillery). W 1802 r. zmienił jednostkę i przeszedł do 62 regimentu. Dzięki protekcji swojego wuja, 3. księcia Richmond rychło został mianowany kornetem. Dał się jednak przekonać generałowie Johnowi Moore’owi i przeszedł do 43 regimentu, którym dowodził właśnie Moore.
W szeregach tego regimentu brał udział w walkach w Danii, później został przeniesiony na front hiszpański i brał udział w walkach w okolicach La Coruñi. Ciężkie warunki obozowe odcisnęły się na zdrowiu Napiera. W 1809 r. został adiutantem lorda namiestnika Irlandii, 4. księcia Richmond, jednak kiedy 43 regiment został ponownie wysłany do Hiszpanii, Napier natychmiast zrezygnował ze stanowiska adiutanta i dołączył do jednostki. Po przybyciu do Hiszpanii wziął udział w słynnym marszu generała do Talavery. Podczas marszu dostał ciężkiego zapalenia płuc.