Osią miejscowości jest długa na ponad półtora kilometra droga (po wcieleniu do Łodzi nosząca miano ulicy Łaskowice), po której bokach stoją typowe wiejskie zabudowania, zarówno domy jak i budynki gospodarcze. W osadzie, zwłaszcza w jej części wschodniej, geograficznie bliższej pozostałej części Łodzi, znajduje się także pewna liczba nowszych domów, zbudowanych w latach 80. i 90., mających już miejski i podmiejski charakter.
Za budynkami ciągną się pola oraz łąki, przyległe do płynącej na północ od osiedla rzeki Ner, a także niewielkie lasy.
Część ludności nadal trudni się rolnictwem i hodowlą, stąd w Łaskowicach częstym widokiem są pasące się krowy, a nawet konie.
Wszystko to powoduje to, iż Łaskowice wyglądają bardziej jak typowa wieś – ulicówka, a nie część miasta.
W Łaskowicach mieszczą się m.in. remiza Ochotniczej Straży Pożarnej oraz kościół pw. Zesłania Ducha Świętego, którego budowę ukończono w 1995 r. Początkowo świątynia ta była kościołem filialnym, jednak odkąd 1 września 2000 r. arcybiskup łódzki Władysław Ziółek erygował parafię pw. Zesłania Ducha Św. (wchodzącą w skład Dekanatu Łódź-Ruda), kościół ten stał się siedzibą parafii.
W Łaskowicach znajduje się także stanowisko archeologiczne, będące przedmiotem badań naukowców z Uniwersytetu Łódzkiego.
Okolica Okolicę osady stanowią głównie pola i łąki.