Budowa bazydiospor Bazydiospory są zazwyczaj jednokomórkowe (bez przegród) i zwykle mają kształt kulisty lub niemal kulisty, owalny, elipsoidalny, cytrynkowaty, migdałowaty, gruszkowaty, cylindryczny, kiełbaskowaty (alantoidalny), a czasem nawet wielokątny. Powierzchnia zarodników może być dość gładka lub może być urzeźbiona: szorstka, brodawkowata (guzkowata), brodawkowato-siatkowata, siatkowata, z błoniastymi wyrostkami (epicutis, calyptra) lub kolczasta. Mogą być hialinowe (szkliste), lekko ubarwione lub silnie ubarwione. Barwę zwykle nadaje im ich ściana komórkowa, chociaż w rzadkich przypadkach – jak np. u Clavaria helicoides za barwę odpowiada cytoplazma. W ścianie wyróżnia się 5 warstw: endosporium, episporium, exosporium, perisporium i ektosporium. Ściana zawiera chitynę i glukan, co jest cechą charakterystyczną wyłącznie dla grzybów. Wnętrze bazydiospor może być jednorodne lub ziarniste i może zawierać wakuole i gutule (ciałka lipidowe), w których znajdują się niezbędne do kiełkowania substancje odżywcze: tłuszcze, glikogen, często także trechanoza.