Gaius Ophonius Tigellinus, Tigellinus Sophonius (ur. 8?; zm. 69) – pochodzący z Agrigento wojskowy rzymski, bliski przyjaciel cesarza Nerona, prefekt straży nocnej, a od 62 (po śmierci Sekstusa Afraniusza Burrusa) prefekt pretorianów i „prawa ręka” cesarza.
Owiany był bardzo złą sławą. Wygnany w 39 przez Kaligulę, powrócił do Rzymu dwa lata później, ułaskawiony przez Klaudiusza. W 62 na polecenie Nerona wysłał siepaczy, którzy zamordowali spiskującego przeciw cesarzowi Faustusa Korneliusza Sullę. Głowę Sulli wysłano następnie do Rzymu, gdzie Neron naśmiewał się z upadku wroga. Pisarze antyczni obciążali Tygellinusa odpowiedzialnością za nauczenie Nerona wszelkiego zdziczenia i wyuzdaniaFlawiusz Filostratos, Żywot Apolloniosa z Tyany 4:44.Michael Grant, Neron, Warszawa 1980, PIW, s.102.. Torturowana służąca Oktawii podczas zadawanych jej mąk powiedziała Tygellinusowi, że części rodne Oktawii czystsze są od jego ustTacyt, Roczniki XIV, 60.Michael Grant, Neron, Warszawa 1980, PIW, s. 105..