Piłsudski postanowił wykorzystać sprawę przekroczeń w starciu z ówczesną opozycją.

Postępowanie thumb|Posiedzenie Trybunału Stanu w sprawie Gabriela Czechowicza Wniosek ZLN ponowiony został w listopadzie 1928. Ówczesny premier, Kazimierz Bartel, próbował uspokoić sytuację zapewnieniem, że rząd wniesie ustawę. Tak się jednak nie stało. 12 lutego 1929 PPS, Stronnictwo Chłopskie i PSL „Wyzwolenie” złożyły wniosek o postawienie Czechowicza przed Trybunałem Stanu. Wniosek poparła Komisja Budżetowa Sejmu, wreszcie 20 marca 1929 przegłosował go Sejm. Czechowicza oskarżano o niezgodne (…) wydatkowanie kwoty przeszło 500 milionów złotych na cele nieprzewidziane w budżecie i nie mieszczące się w granicach kredytów w rubrykach jego ustalonych, (…) dokonanie otwarcia kredytów nie objętych budżetem, bez złożenia w tym względzie wniosków Sejmowi i bez uzyskania na to przyzwolenia w drodze ustawodawczejZ. Landau, B. Skrzeszewska, Sprawa Gabriela Czechowicza przed Trybunałem Stanu – wybór dokumentów. Warszawa 1961, s. 8..