Litery diakrytyczne We francuskim używa się 5 różnych znaków diakrytycznych, mianowicie: akcent ostry (), akcent przeciągły (), cedylla (), grawis () i diereza (), które razem stwarzają 14 liter diakrytycznych. Najczęściej modyfikują one samogłoski, iż jedynie w przypadku ⟨ç⟩ modyfikowana jest spółgłoska, tymczasem aż 6 samogłosek może być opatrzonych znakami diakrytycznymi, czyli ⟨a,e,i,o,u,y⟩. Akcent ostry: Zamienia ⟨e⟩ w . Gravis: Zamienia ⟨e⟩ w . Używany wraz z ⟨a,u⟩, rozróżnia homonimy Akcent przeciągły: Najczęściej jest odniesieniem językowym do łaciny, wskazującym, że po akcentowanej samogłosce występowała kiedyś jedna lub więcej obecnie nie wymawianych liter. Diereza: Nakazuje samodzielną wymowę samogłoski, zamiast wymowy dwuznaku. Cedylla: Zamienia ⟨c⟩ na , w sytuacjach gdzie powinno być wymawiane . + Tabela występowania znaków diakrytycznych Diacritique A a E e I i O o U u Y yC c Akcent ostry – É é – – – –– Grawis À à È è – – Ù ù –– Akcent przeciągły  â Ê ê Î î Ô ô Û û –– Diereza – Ë ë Ï ï – Ü ü Ÿ ÿ– Cedylla––––––Çç
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Alfabet francuski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.