Etymologia nazwy Nazwa legawka pierwszy raz pojawiła się w II połowie XVIII w. w wykazie pt. Rejestr drzewnych rzeczy, które z jakiego drzewa robione bywają ks. Krzysztofa Kluka, przyrodnika i proboszcza parafii w Ciechanowcu w latach 1770–1796. Dokumentuje on „legawki, w które pastuchy trąbią; osowe, wierzbowe”. Istnieje wiele interpretacji pochodzenia nazwy wskazujących na słownictwo łowieckie. Przykładowo róg używany przy polowaniach określany jest legawką od staropolskiej nazwy wyżła (pies legawy lub legawiec) – psa myśliwskiego, który poprzez kładzenie się (leganie) na ziemi sygnalizował ludziom bliską odległość zwierząt. Badacze próbujący wyjaśnić źródłosłów ligawki podają szereg propozycji pokazujących zmiany fonetyczne, które zachodziły w kształtującym się języku polskim; nazwa może wywodzić się od legara, czyli podkładu, legarza, czyli bednarza, bądź czasownika ligać się, tzn. ślizgać się, a być może ma pochodzenie starolitewskie od laigymai, nazwy określającej tańce.