Jako pierwszy na Uniwersytecie Lwowskim prowadził nadzwyczajne wykłady publiczne, które jednak nie spotkały się z szerokim odbiorem – były głoszone po łacinie. Wykonywał jednocześnie obowiązki w Kurii Metropolitalnej, gdzie był sekretarzem Sądu Metropolitalnego ds. małżeńskich (1874), radcą konsystorza, asesorem Sądu Metropolitalnego (1877). Ponadto zachował funkcję prefekta seminarium. Na Uniwersytecie mianowany został profesorem nadzwyczajnym w 1877, profesorem zwyczajnym w 1884. W roku akademickim 1886/1887 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego (1887/1888 prodziekana), a 1892/1893 rektora Uniwersytetu Lwowskiego (1893/1894 prorektora). Z ramienia Wydziału Teologicznego zasiadał w Senacie akademickim, ponadto był członkiem komisji rządowej do egzaminów prawno-historycznych. Ze względu na liczne obowiązki praktycznie nie publikował (poza wspomnianym skryptem ukazało się jedynie kilka kazań).
Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Bibliografia Czesław Lechicki: Marceli Paliwoda. w: Polski Słownik Biograficzny. T. XXV/1. 1980. zeszyt 104, s.