Część pierwsza została ułożona kwartynami (zwrotkami czterowersowymi) rymowanymi według wzoru okalającego (abba), natomiast część druga (Tren) została skomponowana tercetami (zwrotkami trójwersowymi) monorymowymi (aaa)Ten rodzaj zwrotki jest nazywany strofą Dies irae albo strofa hejnałową, porównaj Teresa Kostkiewiczowa, Hejnał, Hejnałowa strofa, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002..
Interpretacje Istnieje wiele interpretacji tego utworu. Najpopularniejsza przyjmuje, że jest to opis związku Johna Salsbury i Ursuli Stanley, którym dedykowany był utwór Chestera. Salsbury był członkiem dworu królowej Elżbiety I, a także członkiem wpływowej rodziny. Istnieje jednak pewna nieścisłość: wiadomo, że mieli dziesięcioro dzieci, tymczasem Szekspir stwierdza, że było to małżeństwo bezdzietne, pełne czystości. Ten błąd jednak można wytłumaczyć na dwa sposoby: pierwszy, to taki, że poeta był niedoinformowany o sytuacji tej pary, drugi zakłada, że feniks i gołąb są po prostu symbolami doskonałej