Została założona na fali tzw. kolonizacji wołoskiej przed rokiem 1581. W tym czasie wraz z sąsiednimi Jaworkami liczyła jedynie 4 gospodarstwa "wołoskie". Była własnością Piotra Nawojowskiego i posiadała parafię. Jak podawał Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z 1890 r. wieś liczyła wówczas 176 domów i 725 mieszkańców, z czego 693 grekokatolików, 18 katolików i 14 żydów. 693 podawało się za Rusinów, 30 za Polaków, a 2 za Niemców. Wieś posiadała wówczas cerkiew parafialną greckokatolicką należącą do dekanatu muszyńskiego diecezji przemyskiej oraz szkołę ludową. Działał tartak, będący własnością hrabiów Stadnickich z Nawojowej. Ze względu na nieurodzajne gleby część mieszkańców zajmowała się w tym czasie druciarstwem: tutejsi druciarze wędrowali za zarobkiem po całej Galicji, Węgrzech i Królestwie Polskim.
7 lipca 1893 roku po godzinie 14:00 we wsi wybuchł pożar, który pochłonął 33 domy mieszkalne oraz 70 zabudowań gospodarskich.
6 grudnia 1926 roku z powodu wadliwej budowy komina zapalił się dach na szkole ludowej, ogień został ugaszony przez miejscową straż pożarną pod kierunkiem W. Zięby. Zabytki Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Dawna cerkiew pw. MB. Pokrownej, obecnie kościół parafialny.
Kultura W miejscowości funkcjonuje Muzeum Pienińskie im.