W 1724 r., niedługo po powstaniu Wielkiej Loży, został wielkim mistrzem loży masońskiej.
Richmond był jednym z fundatorów londyńskiego Foundling Hospital, który miał zajmować się porzuconymi dziećmi. Książę wraz z małżonką działali w komitecie fundacyjnym i w marcu 1741 r. uczestniczyli w chrzcie i nadaniu imienia pierwszemu dziecku przyjętemu do szpitala.
Był zwolennikiem dynastii hanowerskiej. Podczas jakobickiego powstania na rzecz „Młodszego Pretendenta”, które wybuchło w Szkocji w 1746 r., przyłączył się jako generał-porucznik do tłumiących powstanie wojsk księcia Cumberland i brał udział w bitwie pod Culloden.
Rodzina 4 grudnia 1719 w Hadze poślubił lady Sarah Cadogan (18 września 1706 – 25 sierpnia 1751), córkę Williama Cadogana, 1. hrabiego Cadogan, i Margaretty Munsters, córki Jacoba Munstersa. Charles i Sarah mieli razem czterech synów i osiem córek: Georgiana Carolina Lennox (27 marca 1723 – 24 lipca 1774), żona Henry’ego Foksa, 1. barona Holland Charles Lennox (ur. i zm. 3 września 1724) Louisa Lennox (1725–1728) Anne Lennox (27 maja 1726 – 1727) Charles Lennox (9 września – listopad 1730) Emilia Mary Lennox (6 października 1731 – 27 marca 1814), żona Jamesa FitzGeralda, 1. księcia Leinster i Williama Ogilviego Charles Lennox (22 lutego 1735 – 29 grudnia 1806), 3. książę Richmond i 3.