Józef Ławnik (ur. 27 stycznia 1927 w Kolonii Janówek, zm. 6 grudnia 2019 w Świdniku, woj. lubelskie) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, oficer Milicji Obywatelskiej, działacz komunistyczny.
Życiorys W 1956 roku ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. Doktoryzował się w 1965, natomiast stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1976 roku na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1988 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.
W drugiej połowie lat 40. był oskarżycielem publicznym z ramienia Komendy Miasta Milicji Obywatelskiej w sądzie grodzkim w Lublinie i słuchaczem szkoły oficerskiej MO w Słupsku. Od 1949 do 1952 był oficerem szkoleniowym w Komendzie Głównej Milicji w Warszawie. W latach 1956–1968 pracował jako nauczyciel historii w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie.
Od lat 70. związany był z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Kielcach, przekształconą następnie w Akademię Świętokrzyską. Od 1979 do 1981 roku kierował Zakładem Dydaktyki Historii, natomiast w latach 1981–1997 – Zakładem Historii Najnowszej. Dwukrotnie pełnił nadto funkcję dyrektora Instytutu Historii (1981–1984 i 1986–1988). W 1988 roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1995 – profesora zwyczajnego.