W 1965 roku został dowódcą klucza, w 1967 r. nawigatorem eskadry lotniczej. 1 października 1970 roku rozpoczął studia w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Rembertowie. 1 września 1973 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy do spraw szkolenia w 10 pułku lotnictwa myśliwskiego w Łasku. Z tego stanowiska odszedł w maju 1976 roku, kiedy to został mianowany dowódcą 39 pułku lotnictwa myśliwskiego w Mierzęcicach. W lipcu 1981 roku został mianowany szefem lotnictwa w 2 Korpusie Obrony Powietrznej w Bydgoszczy. W 1983 został mianowany zastępcą szefa Lotnictwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie. 16 grudnia 1985 roku objął dowództwo nad 3. Korpusem Obrony Powietrznej Kraju we Wrocławiu i sprawował tę funkcję do 1 grudnia 1987 kiedy to został szefem Sztabu Wojsk Lotniczych. 4 września 1989 zastąpił gen. dyw. pil. Tytusa Krawczyca na stanowisku dowódcy Wojsk Lotniczych. Po reorganizacji Wojsk Lotniczych i ich scaleniu z Wojskami Obrony Powietrznej Kraju 27 lipca 1990 roku został mianowany pierwszym dowódcą Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. 25 września 1995 roku został powołany na stanowisko szefa Inspektoratu Obrony Terytorialnej, zastępcę szefa Sztabu Generalnego WP. W ostatnim okresie służby był zastępcą komendanta Akademii Obrony Narodowej do spraw naukowych.