Nadwiślańskich (strzegący daleko oddalonych brzegów pomiędzy Terraciną a Ostią)
Wszystkie oddziały Reyniera składały się ze starych doświadczonych w wielu kampaniach żołnierzy. Trzy pułki francuskie zaliczano do najlepszych w armii, a doborowy był również batalion szwajcarski. Pułki polskie były również jednostkami zaprawionymi w bojach, jednak przed bitwą uzupełnione świeżym rekrutem niechętnym służbie (co było głównym powodem ich zachowania na polu bitwy).
Siły brytyjskie: Siły użyte przez Stuarta wynosiły ok. 5400 – 5500 żołnierzy i były zorganizowane w cztery małe brygady: Pierwsza tzw. Straż przednia (awangarda) względnie brygada lekkiej piechoty pod dowództwem podpułkownika Kempta, składała się z ośmiu lekkich kompanii brytyjskich, jednej kompanii szwajcarskiej, 164 flankierów brytyjskich oraz 270 strzelców korsykańskich, ochotników z Sycylii (razem 966 ludzi). Druga pod dowództwem pułkownika Cole’a obejmowała jeden batalion brytyjski oraz sześć wydzielonych kompanii grenadierów brytyjskich (razem 1266 ludzi). Trzecia dowodzona przez brygadiera Aclanda była złożona z dwóch batalionów brytyjskich (łącznie 1341 ludzi). Czwarta pod dowództwem pułkownika Oswalda składała się z jednego brytyjskiego batalionu i jednego szwajcarskiego pułku (razem 1115 ludzi). Ponadto Stuart miał 10 armatek pułkowych na mułach baterię