Han Jingdi (漢景帝, ur. 188, zm. 141 p.n.e.) – cesarz Chin dynastii Han. Syn cesarza Wen Di i cesarzowej Dou.
Kontynuował politykę wewnętrzną swego ojca polegającą na łagodzeniu prawa: zmniejszył liczbę biczów wymierzanych skazańcom i kontynuował pomoc państwa dla najbiedniejszych.
Okres jego panowania i jego ojca jest określany jako panowanie Wena i Jinga i uznawany za jeden ze złotych okresów w historii Chin. Jednakże podczas panowanie Jingdi pojawiły się pierwsze zwiastuny nadejścia bardziej niespokojnych czasów – wybuchło "powstanie siedmiu królestw" jako protest książąt przed postępującą centralizacją państwa. Powstanie zostało stłumione dzięki geniuszowi militarnemu generała Zhou Yafu, który następnie w wyniku intryg został aresztowany przez cesarza i popełnił samobójstwo w więzieniu. Incydent ten stanowi ciemną kartę w życiu cesarza Jingdi.
Jego konkubinami były: Li (zm. 150 p.n.e.), matka książąt Rong, De i E; Cheng, matka książąt Yu, Fei i Duan; Jia, matka książąt Pengzu and Sheng; Tang, matka księcia Fa;