Początkowo zabudowę placu stanowiły arystokratyczne rezydencje. Pod koniec XVIII wieku wybudowano przy nim będącą częścią muru celnego otaczającego ówcześnie miasto Bramę Brandenburską. Na przestrzeni XIX wieku plac poddawany był rozbudowie i przebudowie. W budynkach przy placu ulokowano wtedy takie instytucje, jak ambasada amerykańska, ambasada francuska, Akademia Sztuk Pięknych czy luksusowy Hotel Adlon. Posiadając takie struktury funkcjonalne Pariser Platz uchodził przed II wojną światową za jedno z najbardziej reprezentacyjnych miejsc Berlina.
Podczas bitwy o Berlin w 1945 roku wszystkie budynki przy placu uległy zniszczeniu. W późniejszych latach zostały prawie w całości wyburzone – zachowano tylko Bramę Brandenburską (została odbudowana w latach 1956–1957 z inicjatywy władz obydwu części Berlina) i tylną część siedziby Akademii Sztuk Pięknych. Po wybudowaniu Muru Berlińskiego w 1961 roku opustoszały teren Placu Paryskiego wraz z Bramą Brandenburską wszedł w skład strzeżonego obszaru granicznego dzielącego miasto.