KleckZarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (). () – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, siedziba rejonu kleckiego.
Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 100..
Do 1945Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (). w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie nieświeskim, siedziba gminy Kleck.
Kleck leży nad rzeką Łań.
W miejscowości jest stacja kolejowa Kleck.
Kalendarium mały|Kleck w XVII w. (Tomasz Makowski) Znany od X-XI w. pod nazwą Kleczesk (Клеческ, Кльчьск). 1127 r. – pierwsze historyczne wzmianki dotyczące miasta Klecka. W XI–XII w. – warowny ośrodek plemienny Dregowiczan, Krzywiczan. W XIV w. – włączony do Wielkiego Księstwa Litewskiego. W latach 1401–1407 wielki książę Witold za zgodą Władysława Jagiełły przekazał Kleck Zygmuntowi Kiejstutowiczowi i swemu bratankowi Romanowi. 1433 r. – w bitwie pod Kleckiem Zygmunt Kiejstutowicz pokonał wojska Świdrygiełły. 1442 r.