W czasie okupacji niemieckiej uczęszczała do tajnego Studia Iwo Galla, równocześnie pracowała jako robotnica w Fabryce Kabli w Ożarowie. Brała udział w powstaniu warszawskim w stopniu plutonowego (ps. „Puk”, „Basia”) w III Zgrupowaniu „Konrad” - 2. kompania - pluton 116. Po upadku powstania została wywieziona do Stalagu XI C Bergen-Belsen (nr jeniecki 140057).
Po zakończeniu wojny pracowała jako aktorka i choreograf w Teatrze Ludowym im. W. Bogusławskiego, który został założony przez Leona Schillera w Lingen. Do Polski powróciła w grudniu 1945 r. Przez pół roku występowała w Teatrze Wilama Horzycy w Toruniu, następnie Leon Schiller zaangażował ją do PWST, gdzie w latach 1946–1949 uczyła choreografii i ruchu scenicznego i pracowała (wraz z Schillerem i Ludwikiem René dla Teatru Wojska Polskiego w Łodzi realizując sztuki propagandowe (m.in. Młodą Gwardię Aleksandra FadiejewaStanisława Mrozińska, Szkoła Leona Schillera. PWST 1946–1949, Wrocław 1972 i Anna Chojnacka, Leon Schiller w Polsce Ludowej 1946–1954, Warszawa 2015.. W 1949 zamieszkała w Warszawie, gdzie pracowała dla Schillera (Teatr Polski w Warszawie) i Władysława Krasnowieckiego (w Teatrze Narodowym). Zagrała w propagandowym filmie Ostatni etap. Od 1947 r. współpracowała z wieloma teatrami jako autorka układów tanecznych i ruchu scenicznego. W 1949 r.