Alfred Wojciech Potocki herbu Pilawa (ur. 4 marca 1786 w Paryżu, zm. 23 grudnia 1862 w Łańcucie) – hrabia I ordynat łańcucki, marszałek Stanów Galicyjskich, piastujący godność posła z Leżajska, kawaler maltański (w zakonie od 1805 roku), kawaler Honoru i DewocjiJerzy Baranowski, Marcin Libicki, Andrzej Rottermund, Maria Starnawska, Zakon Maltański w Polsce, Warszawa 2000, s. 224..
Życiorys Alfred był właścicielem dóbr majątkowych: Krzeszowice, Łańcut, Leżajsk i Uładówka. Był oficerem armii Księstwa Warszawskiego oraz tajnym radcą austriackim. Został ranny w bitwie pod Borodino. Był też ochmistrzem wielkim galicyjskim.
Pełnił wiele funkcji państwowych nadanych w tytularnym królestwie Galicji i Lodomerii. Członek założyciel (3 lipca 1845) Galicyjskiego Towarzystwa GospodarskiegoHandbuch des Lemberger Sttathalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860, s. 637;.
Jego największą zasługą dla Łańcuta było utworzenie ordynacji z zasadą niepodzielności, niezbywalności i nieobciążalności dóbr. Ich dziedzicem mógł być wyłącznie najstarszy syn ordynata. W przypadku wygaśnięcia zaś rodu połowa majątku miała być przeznaczona na wsparcie uczącej się młodzieży, a druga dla wojskowych w stanie spoczynku.