W latach 90. XX wieku gwałtowny wzrost liczby bezdomnych mężczyzn spowodował silne zatłoczenie schronisk w dużych miastach. Zaczęto więc otwierać noclegownie, do których kierowano mężczyzn nie podejmujących pracy nad rozwiązywaniem swoich problemów. Pod koniec lat ’90 XX wieku w schroniskach zaczęli pracować pierwsi terapeuci ds. uzależnień, psychologowie i pracownicy socjalni. W wyniku ich działalności pojawiła się grupa ludzi po terapii, często mających skromny dochód, którzy dalej przebywali w schronisku. Jako kolejny krok ku samodzielności dla tej grupy zaczęto tworzyć hostele i mieszkania chronione.
Władze i struktura organizacji Naczelnymi władzami Towarzystwa są: Zebranie Ogólne – stanowi najwyższą władzę Towarzystwa, zwoływane jest co dwa lata. Do Zebrania Ogólnego należy wybór członków Zarządu Głównego, podejmowanie uchwał, udzielanie absolutorium, uchwalanie zmian Statutu, powzięcie uchwały o rozwiązaniu Towarzystwa, Rada Naczelna – jest wybierana w składzie 15-21 członków na 4-letnią kadencję.