Od 2 grudnia 1976 do 21 listopada 1980 był ministrem-członkiem Rady Ministrów – I zastępcą przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów w dotychczasowym rządzie oraz w rządzie Rząd Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego. W latach 1975–1981 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR.

Od 1981 do 1986 był ambasadorem PRL w Niemczech Wschodnich. Na zakończenie misji dyplomatycznej został odznaczony w marcu 1986 przez przywódcę NRD Ericha Honeckera Złotym Orderem „Gwiazda Przyjaźni między Narodami”Agencje doniosły [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 59, 11 marca 1986, s. 2..

W latach 1986–1990 był szefem Kancelarii Sejmu oraz członkiem Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa (od 1988 Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa), radaopwim.gov.pl.

W 1990 Prokuratura Wojewódzka w Warszawie postawiła mu zarzuty oraz przedstawiła akt oskarżenia w sprawie nieprawnej sprzedaży posłom IX kadencji Sejmu samochodów kupionych w PolmozbyciePanorama Dnia z 31 grudnia 1990.