thumb|Józef Jagmin Józef Jagmin herbu Pelikan (ur. w 1810, zm. 31 sierpnia 1877 w Szumli) – oficer, uczestnik powstania listopadowego i styczniowego, emigrant.
Historia Józef Jagmin brał udział w powstaniu listopadowym na Litwie pod dowództwem gen. Dembińskiego, a potem w Warszawskiem, po jego upadku wyemigrował do Francji. W sierpniu 1848 wstąpił w stopniu podporucznika do Legionu Polskiego gen. Wysockiego przy armii węgierskiej i walczył w powstaniu węgierskim, m.in. pod Szolnokiem i Hatvanem. Za swoją służbę został odznaczony węgierskim powstańczym Orderem Zasługi Wojskowej III klasy.
Po klęsce powstania, w sierpniu 1849 przedostał się do Turcji, gdzie mieszkał w Konstantynopolu. Jako major służył w polskim pułku Kozaków Sułtańskich gen. Zamoyskiego przeciwko Rosji w czasie wojny krymskiej w okresie 1853-1856, po czym powrócił do Francji. W 1863 wziął udział w powstaniu styczniowym jako dowódca oddziału na Lubelszczyźnie. By dostać się do Polski, wstąpił do oddziału Zygmunta Miłkowskiego i wraz z nim stoczył z Rumunami bitwę pod Kostangalią (15 lipca 1863), gdyż Rumuni nie chcieli przepuścić polskiego oddziału do Polski.