Od 1964 do 1970 był dyrektorem departamentu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, następnie do 1972 podsekretarzem stanu. Od marca 1972 do listopada 1980 był ministrem zdrowia i opieki społecznej w rządach Piotra Jaroszewicza, Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego. W maju 1972 został członkiem Rady Głównej Przyjaciół HarcerstwaNowy skład RG Przyjaciół Harcerstwa, „Słowo Powszechne”, nr 122, 23 maja 1972, s. 2..
Od 1973 był profesorem w Instytucie Reumatologicznym (od 1967 do 1979 kierownik), a od 1980 w Instytucie Kardiologii w Aninie (Warszawa). Od 1976 był członkiem honorowym Górskiego Ochotniczego Pogotowia RatunkowegoKalendarium 1976 r., [w:] „Podtatrze” jesień-zima 1976, s. 96..
Zmarł 28 stycznia 2009, pochowany na warszawskim cmentarzu Komunalnym Północnym (kwatera B-VI-1-8-23) wraz z żoną Mirosławą Kamińską-Śliwińską (1932–2021).