wielokrotnego dopełniacza (jak czubek ogona psa) brak kwantyfikatorów takich jak „wszyscy”, „każdy”, „niektórzy” brak podstawowych określeń na kolory, występuje jedynie słownictwo opisowe (np. „jak brudna krew”) brak wyrażeń fatycznych, tj. wyrażeń typu cześć, proszę, dziękuję bardzo rozbudowane słownictwo dotyczące miejscowej fauny i flory skomplikowana odmiana czasownika (przez 16 kategorii) przy nieodmiennych rzeczownikach i zaimkach.
Fonetyka Język pirahã ma osiem spółgłosek: p t k x [] b g s h i trzy samogłoski: a i o. Jest to najmniejszy zasób fonemów na świecie – na równi z papuaskim językiem rotokas. W języku pirahã istnieją jednak dwa tony, które niektórzy językoznawcy również zaliczają do fonemów: wysoki (oznaczany przez samogłoski z ukośną kreską) i niski.
Spółgłoska /b/ przed /o/ wymawiana jest jako [] – bardzo rzadki dźwięk w językach świata. Jeden z alofonów spółgłoski /g/ nie jest znany w żadnym innym języku.
Typową wymowę języka uzupełniają inne sposoby oddania jego fonetyki – podczas krzyku (w czasie hałasu, np. burzy) wiele kontrastów między głoskami jest pomijanych (wszystkie samogłoski oddawane są jako [a], zachowany jest jedynie ton), podobnie, inna forma języka służy do śpiewu czy nawet mówienia z pełnymi ustami. Język ma też odmianę gwizdaną.
Przypisy
Bibliografia
Pirahã, język Pirahã, język