Dla każdego standardowego komputera trzeciej generacji wirtualna maszyna może zostać skonstruowana, jeśli zbiór instrukcji wrażliwych jest podzbiorem zbioru instrukcji uprzywilejowanych.
Z tegoż twierdzenia wynika tyle, iż każda operacja, która mogła spowodować niepoprawne działanie maszyny wirtualnej, powoduje przerwanie lub wywołanie systemowe, dzięki czemu maszyna może podjąć odpowiednie kroki. Cała reszta instrukcji nieuprzywilejowanych jest przekazywana po prostu do fizycznego sprzętu, aby uzyskać odpowiednią wydajność.
Okazuje się jednak, że można zbudować maszynę wirtualizującą architekturę nie spełniającą założeń twierdzenia, choć zwykle powoduje to utratę wydajności lub nakłada inne ograniczenia. Przykładami są parawirtualizacja oraz dynamiczna rekompilacja z wykrywaniem wrażliwych instrukcji.
Kategoria:Teoria obliczeń