Po śmierci biskupa pomocniczego Ignacego Bardzińskiego kapituła gnieźnieńska na początku 1814 wymieniła go na pierwszym miejscu wśród trzech kandydatów, spośród których należało wybrać następcę zmarłego biskupa. Jak zapisano w dokumentach: „zamiast odpoczynku ze zbliżającym się sędziwym wiekiem większe daleko i ważniejsze czekały go dla dobra Kościoła urzędy i wysługi”. Arcybiskup Ignacy Raczyński z „radością wybrał go i przedstawił do zatwierdzenia Stolicy Apostolskiej jako męża nieskazitelnego żywota, zacnego charakteru, głębokiem nauki, rzadkiego doświadczenia oraz innych pięknych zalet i przymiotów”. W owym czasie nominat liczył już ponad 70 lat oraz 46 lat kapłaństwa.
20 listopada 1814 arcybiskup Ignacy Raczyński konsekrował go w kościele św. Krzyża w Warszawie, urząd biskupa pomocniczego archidiecezji gnieźnieńskiej objął 15 grudnia tego roku. Sprawował go przez 7 lat, aż do końca 1821.
Został pochowany w grobach pod kaplicą św. Krzyża w katedrze gnieźnieńskiej.
Przypisy
Bibliografia
Józef Gembart Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Biskupi katoliccy zaboru pruskiego Kategoria:Absolwenci i studenci kolegium jezuitów w Kaliszu Kategoria:Pochowani w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia NMP i św. Wojciecha w Gnieźnie Kategoria:Urodzeni w 1743 Kategoria:Zmarli w 1821