Początkowo postać wierzchowca była porównywana do osła, konia bądź też muła; tutaj można mówić o wpływie tradycji podróży na osiołkach, odbywanych przez Jezusa oraz AbrahamaZdzisław Żygulski: “Obraz Raju w sztuce islamu”, Orient i orientalizm w sztuce; Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1986; s. 28;. Następnie wysunięto tezę, zgodnie z którą Al-Burak posiadał ludzką głowę. Perski uczony muzułmański Chwandamir opisuje stworzenie jako postać o ludzkim obliczu, uszach słonia, piersi muła, końskiej grzywie, szyi i ogonie wielbłąda, a także o krowich kopytach. Jego włosy mają połyskiwać jak zbroja; ma być uskrzydlony oraz niewyobrażalnie szybkiTh. W. Arnold: “Painting in  Islam. A Study of the Place of Pictorial Art in Muslim Culture”; Nowy Jork 1965; s. 117-118;. Ze względu na to, że stworzenie było określane jako piękne, nadawano mu twarz kobiecą lub o bardzo kobiecych rysach, chociaż de facto nie ma ono płci. Pierwszy obraz wierzchowca pochodzi z 1314 roku ze zbioru kronik Raszida ad-Dina “Dżami’ at–tawarich”. Później ten opis nieco wymykał się spod kontroli teologów muzułmańskich i komentatorów.