Krajewska angażowała się w działalność polskiej diaspory w Szwajcarii, pełniła funkcję przewodniczącej Stowarzyszenia Polskich Studentów.
Egzaminy końcowe zdała w 1891. Rok później uzyskała stopień doktora, a jej dysertacja została uznana za najlepszą spośród obronionych. Nie mogła jednak nostryfikować dyplomu ani praktykować medycyny w Warszawie, dlatego odpowiedziała na ogłoszenie władz Austro-Węgier, które poszukiwały lekarek do pracy w Bośni i Hercegowinie.
Kariera lekarska mały|Podział administracyjny BiH od 1895, obwód tuzlański w północno-wschodniej części W 1892 Teodora Krajewska została mianowana pracowniczką publicznej służby zdrowia (Amtärztin) obwodu tuzlańskiego. Aby móc wykonywać zabiegi położnicze i ginekologiczne, odbyła szkolenie w klinice w Wiedniu. Kobiety w Austro-Węgrzech wówczas nie mogły studiować medycyny ani wykonywać zawodu lekarza, ale czyniono wyjątki, ponieważ muzułmanki w Bośni i Hercegowinie odmawiały leczenia przez mężczyzn. Krajewska była pierwszą kobietą w Bośni, która posiadała gruntowne wykształcenie w tym zakresie. Przed objęciem swojej funkcji otrzymała austro-węgierskie obywatelstwo. Na stanowisku zastąpiła pochodzącą z Czech Annę Bayerovą.