Po 120 minutach gry wynik brzmiał 1:1, po golach Phila Neala oraz Pruzzo i do rozstrzygnięcia trzeba było rozegrać serię rzutów karnych. Ostatecznie Liverpool wygrał w nich 4:2 i zdobył Puchar Europy, a sam Conti nie strzelił jednej z jedenastek. Z zespołem Romy oprócz wspomnianego mistrzostwa Włoch, Conti zdobył także czterokrotnie Puchar Włoch w latach 1980, 1981, 1984 i 1986. Karierę zawodniczą zakończył w roku 1991, miał wówczas 36 lat. 23 maja tamtego roku rozegrano w Rzymie pożegnalny mecz Bruno, a grały w nim zespoły Romy z 1983 roku oraz Ameryki Południowej. Wygrali wówczas Rzymianie 4:3, a Conti zdobył pierwszą bramkę meczu (z rzutu karnego). Po meczu cały stadion skandował jego nazwisko i głośnym dopingiem podziękował swojej legendzie za kilkanaście lat gry w klubie. Ogółem w zespole Romy Conti rozegrał 304 mecze i zdobył 37 bramek. Przez kibiców Romy zapamiętany został także jego sposób cieszenia się ze zdobytej bramki. Wtedy to podbiegał do trybuny Curva Sud, na której zasiadali najwierniejsi fani klubu i wysyłał im całusy.