Konstrukcję obu wozów oparto na samonośnym nadwoziu niemieckiego bwp Marder 1. W środkowej części górnej płyty pancerza projektowanego czołgu umieszczono skonstruowaną w firmie Thyssen Henshel wieżę z armata czołgową L7A2 kalibru 105 mm. Tylne duże drzwi zastąpiono mniejszymi drzwiczkami, po bokach których znalazły się żaluzje powietrzne. W celu zwiększenia odporności pancerza czołowego chłodnice silnika przeniesiono do tylnej części czołgu (znalazły się w dawnym przedziale desantowym). Silnik pozostał w przedniej części kadłuba. Masa bojowa czołgu osiągnęła 30 500 kg, przekraczając o 500 kg narzucony przez stronę argentyńską limit masy.
Pierwszy prototyp czołgu TAM był gotowy w 1976 roku, drugi w 1977. Po testach pojazd przyjęto do uzbrojenia Ejército Argentino, i rozpoczęto jego produkcję w Argentynie (w Rio Tercero) produkowane są wieże, w Buenos Aires kadłuby czołgów TAM). Początkowo planowano zakupienie 200 czołgów TAM, ale kłopoty ekonomiczne Argentyny sprawiły, że zakupiono ich mniej (około 150 szt.). Podjęto próby eksportu czołgu TAM do Peru, Panamy i Malezji, ale ostatecznie wszystkie uzyskane kontrakty zostały zerwane przed rozpoczęciem realizacji.