Gdy nastąpiło zjednoczenie Niemiec w 1871 i gdy powstała II Rzesza, za godło przyjęto czarnego, jednogłowego orła w polu białym, Prus i dynastii Hohenzollernów. Orzeł ten został obrany za herb w 1701 przez elektora brandenburskiego, Fryderyka III podczas koronacji w Królewcu na „Króla w Prusach”. Według przypuszczeń może on pochodzić od śląskiego godła obecnego w należącym do Hohenzollernów śląskim księstwie krośnieńskim. Bardziej prawdopodobne wydaje się jednak nawiązanie do herbu Księstwa Pruskiego, nadanego przez jego suwerena, króla polskiego Zygmunta I Starego, podczas hołdu pruskiego 1525. W czasie koronacji Fryderyk III ustanowił także Order Orła Czarnego.

Po upadku II Rzeszy w Niemczech powstała republika. Od 1919 czarny, jednogłowy orzeł był herbem Republiki Weimarskiej, orzeł ten miał opuszczone lotki, co wyrażało nieimperialistyczne zamierzenia nowego państwa.

Po dojściu w 1933 do władzy narodowych socjalistów herb Republiki Weimarskiej zastąpiony został od 1935 przez symbol NSDAP – czarnego orła z szeroko rozpostartymi skrzydłami, trzymającego w szponach wieniec z liści dębu, w którego środku znajduje się swastyka.