Oczarowany pięknem okolicy nakazał założyć tu miasto, któremu z powodu licznych ciepłych źródeł nadano nazwę „Tbilisi”, pochodzącą od gruzińskiego słowa „tbili” (თბილი) – ciepłyН. Ш. Джанберидзе, К. Г. Мачабели: Тбилиси Мцхета, wyd. „Iskusstwo”, Moskwa 1981, s. 9. Inna wersja legendy opowiada, jak król Gorgasali, polując w okolicach Tbilisi, zranił jelenia, a ten, po obmyciu się w gorącym źródle, w cudowny sposób wyleczył swe rany, por. Т. Квирквелия: Старый Тбилиси, wyd. „Сабчота Сакартвело”, Tbilisi 1985, s. 3..

W rzeczywistości ślady osadnictwa ludzkiego na obszarze dzisiejszego Tbilisi sięgają odleglejszych czasów. Wykopaliska archeologiczne potwierdzają jego istnienie już w epoce miedzi (IV i III tysiąclecie p.n.e.), z silnie rozbudowanym miastem, kamienną twierdzą, istniejącą już w drugiej połowie czwartego wieku naszej ery, kilkaset lat przed królem Watchangiem Gorgasali.

Wykopaliska mówią też, że miasto i twierdza istniały tu około stu lat przed panowaniem Wachtanga Gorgasalego, w II połowie IV wieku. Pierwszym źródłem pisanym zaświadczającym o istnieniu Tbilisi jest mapa podróżna wykonana również w IV wieku przez rzymskiego geografa Kastoriusza.