Interesującym faktem jest to, że nie jest to jedyna świątynia grobowa tej królowej, inną odnaleziono w Koptos w południowym Egipcie.
Sama piramida miała wysokość 21 m, długość boku również 21 m, a kąt nachylenia – 63°. Opierała się cała na trzystopniowym rdzeniu. Jak i inne piramidy władców, wejście z kaplicą znajdowało się od strony północnej, ale ulokowane było na poziomie drugiej warstwy rdzenia i przechodziło w pionowy szyb. W związku z tą konstrukcją grobowca sądzi się, że piramida ta była pierwotnie mastabą i dopiero później została przekształcona w piramidę, prawdopodobnie przez syna Iput, Pepiego. W komorze grobowej odnaleziono wapienny sarkofag i resztki cedrowej trumny z kośćmi królowej. Odnaleziono tam też resztki wyposażenia grobowego, tym 5 wapiennych waz kanopskich (z czego jedna musiała pochodzić z innego pochówku, gdyż zwykle mumii zmarłego towarzyszyły tylko 4 wazy), złotą bransoletę, fragmenty naszyjnika, małą alabastrową tablicę z nazwami 7 świętych olejów, miedziane i alabastrowe naczynia.
Cały kompleks grobowy był otoczony wapiennym murem okalającym.
Piramida ta została odkryta już w początkach XX w. przez Loreta, ale prace przy niej trwają i współcześnie, obecnie pod nadzorem Zahiego Hawassa.
Bibliografia Schneider Th. – „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 333,
Iput