Most zbudowano w sposób innowacyjny. Po raz pierwszy w Polsce użyto do wykonania konstrukcji przęseł stal trudnordzewiejącą (12HNNbA). Konstrukcję przęseł zrobiono w suchym doku Stoczni w Gdyni, szczelnymi odcinkami. Masa najdłuższych, 95-metrowych odcinków, wynosiła około 600 ton. Po zalaniu doku wodą, odcinek konstrukcji holowano 30 km przez Zatokę Gdańską do ujścia Wisły w Przegalinie i dalej około 390 km Wisłą – przez śluzę zapory we Włocławku – do miejsca budowy mostu pod Zakroczymiem. Tam odcinek konstrukcji podnoszono z rzeki na podpory mostu i na nich łączono z innymi odcinkami w ciągłą konstrukcję przęseł oraz montowano na niej wsporniki pomostu.
Fundamentami filarów mostu są pale Ø 122 cm, długości do 26 m, wiercone w rurach stalowych. Filar w rzece jest oparty na 24 palach, w tym 12 ukośnych (7:1). Rury pali wbijano młotem wibracyjnym, utrzymując w nich kilkumetrowy „korek” gruntowy. Zagęściło to podłoże filarów i znacznie zwiększyło nośności pali. Pale trzech filarów rzecznych zwieńczono poniżej zwierciadła rzeki w stalowych skrzyniach wykonanych w stoczni w Płocku i przyholowanych Wisłą do Zakroczymia. Skrzynia miała długość 30 m, szerokość 7 m, wysokość 6 m, masę około 120 ton. Przyczółek jest oparty na 13 słupach szczelinowych („baretach”) długości 8,5 m.