Pod koniec lat 60. wstąpił w szeregi Postępowej Partii Liberalnej (PLP), w której wszedł w skład w National Committee for Positive Action (NCPA), nieformalnego koła zrzeszającego młodych czarnoskórych działaczy. W listopadzie 1977 został mianowany przez premiera Lyndena O. Pindlinga na stanowisko senatora, które zajmował do czerwca 1977. Został wówczas najmłodszym senatorem w historii kraju. W styczniu 1977 objął funkcję dyrektora Gaming Board, urzędu regulującego działalność kasyn.
W wyborach 19 lipca 1977 z powodzeniem ubiegał się o mandat deputowanego do Izby Zgromadzenia w okręgu Centreville. 20 lipca 1977 został mianowany ministrem zdrowia i ubezpieczeń w gabinecie premiera Pindlinga. W wyborach parlamentarnych w czerwcu 1982 uzyskał reelekcję, po czym objął w rządzie stanowisko ministra turystyki. 8 października 1984 został jednakże z dymisjonowany z rządu. W kolejnych wyborach w 1987 startował już jako kandydat niezależny, utrzymując mandat deputowanego. Do Postępowej Partii Liberalnej został ponownie przyjęty w marcu 1990, obejmując również stanowisko ministra rolnictwa, handlu i przemysłu w rządzie Pindlinga.