Dobra Glinciszki były od XVIII w. własnością rodziny Jeleńskich h. Korczak odmienny (w 1810 Ludwika Jeleńskiego, po nim dziedziczył jego brat Józef – generał, potem syn Józefa Kazimierz – marszałek mozyrski, w końcu XIX w. właścicielem był Mieczysław Jeleński). Ostatni właściciel – Kazimierz Jeleński opuścił Glinciszki w 1939 (zginął w Auschwitz).
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Podbrzezie. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922 leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockimPrzynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego., w gminie Podbrzezie.