Ignacy Jakub Chmieleński albo Chmieliński (ur. 26 lipca 1837 w Mińsku Mazowieckim, zm. 1871) – polski działacz niepodległościowy, szef Rządu Narodowego w czasie powstania styczniowego, działacz stronnictwa czerwonych, zwany Małym Robespierrem. Brat Zygmunta.
Życiorys Uczęszczał na wydział filologiczno-historyczny na uniwersytecie w Kijowie, gdzie zetknął się z postępowymi kołami młodzieży. W 1861 przyjechał do Warszawy i związał się z lewym skrzydłem organizacji czerwonych. We współpracy z Apollem Korzeniowskim powołał Komitet Miejski, który zajął się przygotowaniem wybuchu powstania. Pod wpływem Chmieleńskiego i Jarosława Dąbrowskiego Komitet Centralny Narodowy ustalił pierwotnie datę wybuchu powstania na 26 czerwca 1862. To zaniepokoiło organizację białych, którzy doprowadzili do obalenia komitetu. Był zwolennikiem koncepcji Dąbrowskiego powiązania powstania zbrojnego z rewolucją społeczną, oraz terroru indywidualnego. W 1862 był inicjatorem przeprowadzenia zamachu na namiestnika wielkiego księcia Konstantego. Zwany był Małym Robespierrem, ale jego fanatyzm powodował wśród czołowych członków stronnictwa czerwonych duże zaniepokojenie. W czasie powstania był w opozycji do kolejnych rządów powstańczych. Zorganizował Oddział V Żandarmerii Narodowej tzw. sztyletników, którzy terroryzowali rosyjskie władze okupacyjne.