Porozumienie powiązano z odpowiednimi artykułami Paktu Ligi Narodów (prawo do samoobrony w razie braku jednomyślności w Radzie Ligi). Wszystkie układy zarejestrowano w Sekretariacie Ligi zgodnie z warunkiem, którego dla ważności wymagał Traktat Wersalski w art. 18. Spisane zostały w języku francuskim, który tym samym był miarodajny. Za twórcę pierwszej konwencji polsko-rumuńskiej z 1921 roku uważa się gen. Tadeusza Rozwadowskiego, który negocjował jej kształt podczas spotkań z delegacją rumuńską w Bukareszcie i Warszawie w 1920 roku. Rumunia w latach 1918–1939 była jedynym (oprócz Łotwy i krótkotrwale graniczących z Polską Węgier) sąsiadem Polski pozostającym z nią w przyjaznych stosunkachNiemcy (zarówno w okresie Republiki Weimarskiej, jak i III Rzeszy) wysuwały wobec Polski rewizjonistyczne roszczenia terytorialne (z wyjątkiem okresu "odprężenia" 1934–1938 po podpisaniu deklaracji o niestosowaniu przemocy). ZSRR próbował rewidować postanowienia traktatu ryskiego poprzez współdziałanie z Niemcami weimarskimi i działalność KPP na terenie Polski i działalność Kominternu, Czechosłowacja po aneksji Śląska Zaolziańskiego w 1919 uważała współpracę z Polską za niecelową wobec zagrożenia Polski przez Niemcy i ZSRR, Litwa do roku 1938 nie utrzymywała z Polską stosunków dyplomatycznych (p.