Samolot był projektowany w latach 1935-1936, a następnie skierowany do produkcji. Powstało 893 samoloty z czego 10 posiadało silniki M-87B, 57 miało silniki M-82, a pozostałe M-88 lub M-88B. Jednostka jaka otrzymała nowy samolot był 135. Bombardujący Pułk Lotniczy, który został sformowany w 1940 roku w Charkowie pod dowództwem majora Niewolina. Początkowe zadania zakładały testy bombowca. Pierwsze cztery samoloty przyleciały 8 maja 1940 roku z silnikami M-87B. Dzięki wykonanym testom i próbom wyciągnięte wnioski wydały zezwolenie na przyjęcie samolotu do służby powszechnej. Przez niską produktywność zakładów lotniczych proces uzbrajania jednostek odbywał się przy bardzo dużych opóźnieniach. Do końca roku 1940 dla armii oddano 125 sztuk samolotu. 4 lutego 1941 roku jedyną jednostką, która otrzymała wszystkie potrzebne samoloty był 135. Bombardujący Pułk Lotniczy w liczbie 64 sztuk. Pozostałe jednostki posiadały: 97. Bombardujący Pułk Lotniczy - 39 samolotów, 227. Bombardujący Pułk Lotniczy - 31 samolotów, 226. Bombardujący Pułk Lotniczy - 12 samolotów, 211. Bombardujący Pułk - 12 samolotów, 209. Bombardujący Pułk Lotniczy - 6 samolotów i 210. Bombardujący Pułk Lotniczy - 3 samoloty.